
දෛවයෝගයකින් නොවේදෝ
හමුවුණේ අප හමුවුණේ
දෛවයේ සරදම් ලබන්නට
කිම මෙසේ අප හමුවුණේ..
ඇදුරුතුමියයි ප්රේමයේ ඔබ
ඇදුරුතුමියයි යෞවනේ
ශෝකයේ රුදු වේදනාවේ
කඳුළු සයුරේ උල්පතයි
නඳුන් උයනයි ස්නේහයේ ඔබ
සඳුන් සිලිලයි ජීවිතේ
සොම්නසේ ආනන්දයේ
හසරැල් තරංගේ උල්පතයි...
<Victor Rathnayaka>

සඳ කැන් වැසිලා
අඳුරේ එතිලා
ඝනදුරු රෑ
තනිකම නෑ
සොයා එන්න
ඝනදුර තරු නිවලා
මගේ එළිය අද ඔබ පමනී
ජීවිතයම සතු එකම සුවේ
හීසර පහරක වෙලෙනු පෙනේ
මේ ලොව මාසතු ඈ සතු ඒ නෙතු
අසල්වාසියෙකු සොයනු දැනේ
මා නැත අන්සතු සිත් බිදලා
දෑතම බැදගෙන ඉදිමි බලා
මේ ලොව යම් දවසක අපි වෙන්වෙමු
රහස් අහස් තලයට පවරා
<Victor Rathnayaka>

ඔබෙ දෙතොල් පෙති ලිහී
පිපුනු හසරැල් විලේ
හද දියඹ ගලායයි
රැලි ළමින් සැලි සැලී
මෙවන් සුව පෙර නොවිදි
තුන් සිතම සලිතවේ
සසර සැරි සරන තෙක්
ඔබ මගේ...
හිරු නිවී මුහුදු තෙර
රාත්රිය එළබිලා
තරු කඩා වැටෙන විට
අහස් ගඟ කළබලා
මට බලා ඉන්න බෑ
ඔබෙ නුවන් පෙනෙනවා
සසර සැරි සරන තෙක්
ඔබ මගේ...
නා ගසක් දළුදමා
වසන්තය එලබිලා
මද පවන් රැල් වැදී
සැලෙන විට කැළබිලා
මට බලා ඉන්න බෑ
දෙතොල් ඔබෙ පෙනෙනවා
සසර සැරි සරන තෙක්
ඔබ මගේ...
යුග ගනන් පැමිනි මග
පැටලිලා වැරදිලා
ඔබ මගෙන් වෙන්ව ගිය
ලකුනු ඇති මාවතේ
මට බලා ඉන්න බෑ
පෙර ඇසුර හැඟෙනවා
සසර සැරි සරන තෙක්
ඔබ මගේ...
අහස්තල පොලෝතල
ඔබට මට පොදුවෙලා
හදවතින් එක්වුනත්
ගතින් දෙදෙනෙකු වෙලා
මට බලා ඉන්න බෑ
සියොළගම තැවේනවා
සසර සැරි සරන තෙක්
ඔබ මගේ... ඔබ මගේ...
<Victor Rathnayaka>


හිත ගාව දඟ කලා
නෙතු ගාව හිනැහුනා
පැතුමකට ඉඟි කලා
හදක ආරාධනා
සන්සුන්වු කල්පනා
විජිතයේ පාවුනා
ඔබේ සෙනෙහස ගෙනා
මිහිරි ආරාධනා
මල් පිපුණු තාරකා
විමානේ තනි වුණා
හැඟුම් මන්මත් කලා
සුසුම් ආරාධනා
සිනිඳු මල් පෙති පුරා
ඹබර ගී ලියැවුනා
සිවු නෙතක් ළං කළා
ඔබේ ආරාධනා
කුරුළු ගී පාවුනා
නිල් ගුවන් ගැබ පුරා
වසත් කල ළං කළා
සෙනෙහෙ ආරාධනා
<Victor Rathnayaka>

දිනෙක හිරු බැස
යන වෙලාවක
සයුරු වෙරළක
හුදකලාවෙක
කල්පනාවේ
සිටින මොහොතක
මතක් විය
සිතිවිලි අතීතෙක..
සයුර මා විය
අහස ඔබ විය
දෙදෙන යා කල
ක්ෂිතජයක් විය
ඒ වෙලාවේ මට මතක් විය
කලක් ලොව
අප ගැන සිතූ හැටි
සයුර මා විය
අහස ඔබ විය
දෙනෙත රැවටු
ක්ෂිතජයක් විය
කී කථාවේ අරුත වැටහින
අහස සමුදුර එකතු වී යැයි
<Victor Rathnayaka>

තරු අත් අකුරින් ලියා එවමි
ඔබට පෙම්පත
ඔබෙ සෙවන පමණි
මිහිපිට ඇති එකම සම්පත..
මඳ පවන මොටද
ඔබෙ සුවඳ මුසු වී නැත්නම්
සඳ කිරණ මොටද
ඔබ මගේ තනියට ළඟ නැත්නම්
හෙළි කරමි මගේ ළඟ ඇති
ආදරයේ වත්කම්
පැල්පතද මට හොඳයි මිහිරියේ
එක හිත ඇත්නම්
කල් ගෙවා දෙනෙත් නොපියා
ඔබ ගැනම පියකතේ
කල්පනා කල තරම
මට කල්පනාවක් නැතේ
ඇඳිරියෙද මැණික හඳුනන
ඇස් දෙකක් මට ඇතේ
එනු මැනවි රස බලමු
සෙවනක එකම පැල්පතේ
<Victor Rathnayaka>
ආශා නිරාශා මැවූ
ඈ ස්වප්න මායාවකි
ස්නේහේ ගඟුල්
ප්රේමේ තැවුල්
මැවු ඉන්ද්ර ජාලේ ඇයයි
දවාලන්න පෙම් මාරුතේ
ඇයයි ලංව ඉන්නේ සිතේ
නිවාලන්න දුක් ජීවිතේ
ඇයයි නිල්ල මල් මාවතේ
දිවා රැයේ මා ලඟයි
මගේ අරුම පෙම් අංගනා
නෙතේ හැංගි හැංගි ඉඳී
සිතේ ස්වර්ණ යානේ නිදී
මගේ නින්ද ආයේ බිඳී
දිවා රැයේ මා ළඟයි
මගේ අරුම පෙම් අංගනා..
<Victor Rathnayaka>
නුවන්පෙති විදා බලා නොව මැලී මැලී
බ්රහස්පති නැණින් යොවුන් සිත බැඳී බැඳී
දවස්පති රුවින් සිනාසෙයි නැගී නැගී
වෙරළ සමීපේ මින් සමුදායයි
ගමින් ගමට නිල්වන් වැවු යායයි
සිරිලක දසනුදිසා එක හීයයි
ලක් වැසියෙක් වී අද ඉර පායයි
මල්සර උක්දඬු දුනු හී මානයි
නව යෞවනයේ පෙම් රජ දානයි
හිරු නව පැතුම් පතා රැස් වීදයි
නිවහල් ලොවකට මංපෙත සාදයි
විශේෂ ඉල්ලීමකට upload කලේ මේ සින්දුව, audio quality එකනම් හොඳටම සවුත්තුයි හැබැයි, සමාවෙන්න ඕන...
<Victor Rathnayaka>
අපි හැඟුම් වලට ඉඩ දී මොහොතක්
ඉඩ ලබා ගනිමු තරමින් වියතක්
හඳපානේ මඳ අඳුරේ
අත් පටලා යමු ආයේ
ඔබ ඔබෙ හෙවනැල්ලෙන් මිදී
මම මගෙ හෙවනැල්ලෙන් මිදී
අවුදින් හෙමින් රහසින් මුමුණා
හඳපානේ මඳ අඳුරේ
හඳපානේ මඳ අඳුරේ
අත් පටලා යමු ආයේ
හිරකර හසරැල්ලෙන් හැඬුම්
අපි හිනැහෙමු සපුරා පැතුම්
මතු ආත්මයේ හමුවෙන පැතුමින්
යමු වෙන්වී හිමිදිරියේ
හඳපානේ මඳ අඳුරේ
අත් පටලා යමු ආයේ
<Victor Rathnayaka>
ඔබ නැතුව ඉන්න බැරි තරමට
ඔබ හිතට ඇවිත් හෙමි හෙමිහිට
ඔබ නොදැක ඉන්න බැරි තරමට
සිත ඔබව සොයනව දවසෙම...
මේ ජීවන හිමගිරි අරණේ
මට හමුවූ වනපස කුසුමේ
පෙති මත සතපා
රැගෙන යන්න මා
කුසුම් නිම්නයේ මාලනියේ
මේ ජීවන අවපස අහසේ
ඔබ පුරපස සඳවී පිපුනේ
ඔබේ රැසින් මා දවාලන්න රෑ
ළය මත සනහා රාජිනියේ...
<Victor Rathnayaka>
සමහරවිට මේ සින්දුවෙන් කියවෙන්නේ බොළඳ ප්රේමයක පටන් ගැනීම වෙන්න පුලුවන්, ඒ උනාට මම පෞද්ගලිකව මේ අත්දැකීම විඳල තියෙනව, ඒක මගේ ප්රථම ප්රේමය මේ සින්දුව තමා ඒ ප්රථම ප්රේමයේ තේමා ගීතය.., ගොඩක් කාලේකට පස්සේ මේ සින්දුව ඇහුවෙ, තවමත් හිතට සමීපයි එදා වාගෙම....


